| Lackana's profileThanks GOD for everythin...PhotosBlogLists | Help |
|
Thanks GOD for everythingเดินไปกับเธอ ไม่กลัวอะไร January 29 กลับมายืนที่เดิมความเป็นผู้ใหญ่ของเรามันหายไปไหนหมดแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีความสุขมากมาย อยู่คนเดียวได้ไม่กลัวอะไร
แต่เมื่อเริ่มปีใหม่ เริ่มละคร THESIS รู้สึกตัวเองตกอยู่ในวังวนเดิมๆ เหมือนตอนปี 1 ไม่มีผิด
มันเป็นความรู้สึกเดียวกัน มันทรมาน ใจจริงๆไม่อยากเป็นแบบนี้ แต่มันมีบางสิ่งบางอย่างที่ดึงเราเข้าไปเรื่อยๆ
จนตอนนี้มันเหมือนถอนตัวไม่ขึ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพระความจริงในใจมันฟ้อง
อาจจะมีพลาดไปบ้าง แต่ก็ยังต้องทรมานในการลงแดง ในการควบคุมตัวเอง
แม้การกระทำของวันนั้นและวันนี้จะต่างกัน แต่ความรู้สึกในใจมันไม่ต่างกันเลย
รู้สึกตอนนี้กำลังพ่ายแพ้ตัวเองอย่างสิ้นเชิง รู้ว่ามีคนๆเดียวที่ช่วยได้
แต่เรากลับลืมเค้าไปเสียสนิท
ไม่ต่างจากวันนั้น
เราก็ลืมเค้า
กลับไปเถอะหลิว ไปที่ที่ดีที่สุด อย่าออกมาเที่ยวเล่นแบบนี้เลย
มันอันตราย ไม่คุ้มค่าแม้ซักนิดเดียว
October 15 ดึกดื่นดึกแล้ว แต่ยังไม่ได้อาบน้ำ รู้สึกว่าเหลวไหล ไม่ยอมฝึกให้นอนเร็วๆซะที แล้วก็มาปวดหัว เหอๆๆ รู้สึกแต่ละวันมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย สนุกดีนะ ตื่นเต้นดี 55+ แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ขอบคุณคนบนฟ้านะคะที่คอยเป็นกำลังใจและอยู่ข้างๆกันเสมอ อุ่นใจจัง(^0^) October 08 เพิ่งตื่นตื่นสายนิดหน่อย ตื่นมาด้วยความตื่นเต้นว่าจะมีอะไรรออยู่ตรงหน้า กับสิ่งที่เรารอคอย และไมได้รอคอย มันบอกไม่ถูกจริงๆ ไม่ว่าจะยังไงมันก็ต้องเจอ ตอนนี้ขอเอาความตื่นเต้นและความกลัวออกไปก่อน เพราะมันเป็นสิ่งที่ขัดขวางรอยยิ้มของเราได้ไม่น้อย อยากยิ้มได้อย่างสนิทใจ ไม่ได้ยิ้มอย่าหวั่นๆ ม่ะ เราจะไม่กลัว อย่าไปกลัว January 19 กลับมาแล้ว นานทีเดียวนั่งอิ่มข้าวอยู่ ก็เลยชิลๆ ที่จริงเหลือเขียนบทอีกบานมาอ่านblog ของตัวเองอันเก่าๆก็ขำอ่ะ อิอิอิ เด็กที่สุด เด็กมีปัญหาซะด้วยพอมองย้อนไป อะไรก็ดูขำเนอะ แล้ววันนี้ก็ได้เรียนรู้จริงๆว่าชีวิตของเราต้องเติบโต และต้องเปลี่ยนแปลง(ไปในทางที่ดีขึ้น)อืมดีใจจัง ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องราว ทุกโอกาส ทุกคน อืมนะ วันนี้หลิวเติบโตขึ้น ถือว่ามากก็ไม่มาก น้อยก็ไม่น้อย เพราะมันก็ต้องเติบโตต่อไปใช่มะ เราจะโต๊ เราจะโต๊January 14 เพลงดีๆฉันดีใจที่มีเธอ เพลงความหมายดีๆ ของพี่บอย โกสิยพงษ์
ในโลกที่มี ความวกวน ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร และฉันรู้และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ ในอุปสรรค ที่มากมาย ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย และอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต ในความเป็นจริงที่ต้องเจอ แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร แต่ฉันรู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ แต่ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้ ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่กับฉัน เราชอบเพลงนี้มากๆเลย ขอบคุณพระเจ้า หลิวดีใจที่มีพระเจ้าค่ะ
ขอบคุณพี่บอยที่เขียนเพลงนี้ให้พระเจ้า เพราะมาก May 03 ค่ายความรักความผูกพันกลับมาจากค่ายแย้ว ไปขอนแก่นมา ขอบอกว่าสนุกมากเลยนะ แม้จะมีเบื่อบ้างในบางที ได้รู้จักพี่ย้องและสนิทสนมกันมากขึ้นไม่ว่าจะเป็นในจุฬาเอง และก็ที่อื่นๆด้วย โอ้พระเจ้า มีความสุขอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ April 05 ลำปาง ลำปาง และก็ลำปางในที่สุด ก็ได้กลับบ้านอันแสนอบอุ่นเสียที หลังจากที่ต้องเผชิญมลภาวะที่กรุงเทพ เมืองฟ้าอมร ขอบอกว่าหลับสบายผ่อนคลายตัวมากๆ เพราะที่นอนมันคุ้ยเคยซะนี่กระไร บรรยากาศเดิม แดดก็ยังคงเปรี้ยงเหมือนเดิมนะลำปาง มันร้อนนะ แต่ไม่เหมือนกรุงเทพ พวกแก....มาเที่ยวลำปางกันมะ อิอิ ต้องมาให้ได้นะเฟร่ย บ้านโก๋รองรับได้สบายๆ อ้าว ไมไม่บ้านกรูวะ อิอิมากันเถอะจ้า บ้านเราก็ดดด้าย แล้วนี่กูเป็นอะไรเนี่ย สงสัยจะเหงา เพราะว่าเพื่อโรงเรียนเก่ามันไปเรียนซัมเมอร์ที่เชียงใหม่กันหมด สงกรานต์ถึงจะเจอ ก็อวยพรให้สุขีกันถ้วนหน้าในวันสงกรานต์นะจ๊ะ บับบายMiz You!!! |
||||
|
|