Lackana's profileThanks GOD for everythin...PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    January 29

    กลับมายืนที่เดิม

    ความเป็นผู้ใหญ่ของเรามันหายไปไหนหมดแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีความสุขมากมาย อยู่คนเดียวได้ไม่กลัวอะไร
    แต่เมื่อเริ่มปีใหม่ เริ่มละคร THESIS รู้สึกตัวเองตกอยู่ในวังวนเดิมๆ เหมือนตอนปี 1 ไม่มีผิด
    มันเป็นความรู้สึกเดียวกัน มันทรมาน ใจจริงๆไม่อยากเป็นแบบนี้ แต่มันมีบางสิ่งบางอย่างที่ดึงเราเข้าไปเรื่อยๆ
    จนตอนนี้มันเหมือนถอนตัวไม่ขึ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพระความจริงในใจมันฟ้อง
    อาจจะมีพลาดไปบ้าง แต่ก็ยังต้องทรมานในการลงแดง ในการควบคุมตัวเอง
    แม้การกระทำของวันนั้นและวันนี้จะต่างกัน แต่ความรู้สึกในใจมันไม่ต่างกันเลย
    รู้สึกตอนนี้กำลังพ่ายแพ้ตัวเองอย่างสิ้นเชิง รู้ว่ามีคนๆเดียวที่ช่วยได้
    แต่เรากลับลืมเค้าไปเสียสนิท
    ไม่ต่างจากวันนั้น
    เราก็ลืมเค้า
    กลับไปเถอะหลิว ไปที่ที่ดีที่สุด อย่าออกมาเที่ยวเล่นแบบนี้เลย
    มันอันตราย ไม่คุ้มค่าแม้ซักนิดเดียว
     
    October 15

    ดึกดื่น

    ดึกแล้ว แต่ยังไม่ได้อาบน้ำ รู้สึกว่าเหลวไหล ไม่ยอมฝึกให้นอนเร็วๆซะที แล้วก็มาปวดหัว เหอๆๆ รู้สึกแต่ละวันมีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย สนุกดีนะ ตื่นเต้นดี 55+ แต่ไม่ว่าจะเป็นยังไง ก็ขอบคุณคนบนฟ้านะคะที่คอยเป็นกำลังใจและอยู่ข้างๆกันเสมอ อุ่นใจจัง(^0^)
    October 08

    เพิ่งตื่น

    ตื่นสายนิดหน่อย ตื่นมาด้วยความตื่นเต้นว่าจะมีอะไรรออยู่ตรงหน้า กับสิ่งที่เรารอคอย และไมได้รอคอย มันบอกไม่ถูกจริงๆ ไม่ว่าจะยังไงมันก็ต้องเจอ ตอนนี้ขอเอาความตื่นเต้นและความกลัวออกไปก่อน เพราะมันเป็นสิ่งที่ขัดขวางรอยยิ้มของเราได้ไม่น้อย อยากยิ้มได้อย่างสนิทใจ ไม่ได้ยิ้มอย่าหวั่นๆ ม่ะ เราจะไม่กลัว อย่าไปกลัว
    January 19

    กลับมาแล้ว นานทีเดียว

    นั่งอิ่มข้าวอยู่ ก็เลยชิลๆ ที่จริงเหลือเขียนบทอีกบาน

    มาอ่านblog ของตัวเองอันเก่าๆก็ขำอ่ะ อิอิอิ เด็กที่สุด เด็กมีปัญหาซะด้วย

    พอมองย้อนไป อะไรก็ดูขำเนอะ แล้ววันนี้ก็ได้เรียนรู้จริงๆว่าชีวิตของเราต้องเติบโต และต้องเปลี่ยนแปลง(ไปในทางที่ดีขึ้น)อืม

    ดีใจจัง ขอบคุณสำหรับทุกเรื่องราว ทุกโอกาส ทุกคน อืมนะ วันนี้หลิวเติบโตขึ้น ถือว่ามากก็ไม่มาก น้อยก็ไม่น้อย เพราะมันก็ต้องเติบโตต่อไป

    ใช่มะ เราจะโต๊ เราจะโต๊

    January 14

    เพลงดีๆ

    ฉันดีใจที่มีเธอ เพลงความหมายดีๆ ของพี่บอย โกสิยพงษ์
    ในโลกที่มี ความวกวน
    ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน
    ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย
    ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ
    ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ
    จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร

    แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
    กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

    ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
    เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
    ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
    และฉันรู้และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

    ในอุปสรรค ที่มากมาย
    ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย
    และอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต
    ในความเป็นจริงที่ต้องเจอ

    แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
    กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

    ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
    เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
    ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
    แต่ฉันรู้ และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

    แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
    กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ

    ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
    เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
    ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ
    แต่ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้
    ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
    ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่กับฉัน
    เราชอบเพลงนี้มากๆเลย ขอบคุณพระเจ้า หลิวดีใจที่มีพระเจ้าค่ะ
    ขอบคุณพี่บอยที่เขียนเพลงนี้ให้พระเจ้า เพราะมาก
    May 03

    ค่ายความรักความผูกพัน

    กลับมาจากค่ายแย้ว ไปขอนแก่นมา ขอบอกว่าสนุกมากเลยนะ แม้จะมีเบื่อบ้างในบางที ได้รู้จักพี่ย้องและสนิทสนมกันมากขึ้นไม่ว่าจะเป็นในจุฬาเอง และก็ที่อื่นๆด้วย โอ้พระเจ้า มีความสุขอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ
    April 05

    ลำปาง ลำปาง และก็ลำปาง

    ในที่สุด ก็ได้กลับบ้านอันแสนอบอุ่นเสียที หลังจากที่ต้องเผชิญมลภาวะที่กรุงเทพ เมืองฟ้าอมร ขอบอกว่าหลับสบายผ่อนคลายตัวมากๆ เพราะที่นอนมันคุ้ยเคยซะนี่กระไร บรรยากาศเดิม  แดดก็ยังคงเปรี้ยงเหมือนเดิมนะลำปาง มันร้อนนะ แต่ไม่เหมือนกรุงเทพ พวกแก....มาเที่ยวลำปางกันมะ อิอิ ต้องมาให้ได้นะเฟร่ย บ้านโก๋รองรับได้สบายๆ อ้าว ไมไม่บ้านกรูวะ  อิอิมากันเถอะจ้า บ้านเราก็ดดด้าย แล้วนี่กูเป็นอะไรเนี่ย สงสัยจะเหงา เพราะว่าเพื่อโรงเรียนเก่ามันไปเรียนซัมเมอร์ที่เชียงใหม่กันหมด สงกรานต์ถึงจะเจอ ก็อวยพรให้สุขีกันถ้วนหน้าในวันสงกรานต์นะจ๊ะ บับบายMiz You!!!

    March 08

    สอบเส็ดแล้ว

    เย้ๆๆๆๆ สอบเส็ดแล้ว ปิดเทอมแล้ว ดีจัง อยากกลับบ้านระดับล้าน คิดถึงพ่อกับแม่มากๆเลย ขอบอกว่าทำไม่ได้เลย รู้สึกเบลอๆอ่านข้อสอบไม่รู้เรื่อง.............................พอเปิดเทอม เราก็ต้องขึ้นปี 2 เร็วจัง ทุกๆคนก็ต้องไปเจอสิ่งใหม่ๆ เราจะได้เจอกันอีกมั้ย คงคิดถึงแย่เลย...............
    February 24

    เย็นสบาย

    ช่วงนี้ใกล้สอบเต็มทีแล้ว งานเยอะได้อีกๆๆๆๆๆ แต่ก็ต้องส่งนะ แบบว่าตอนนี้เย็นสบายมากๆเลย หลังจากที่ร้อนอบอ้าวมานานทีเดียว เย็นกาย เย็นใจ บางทีเย็นกาย แต่กลับร้อนใจ เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ เพราะฉะนั้นก็จงสู่ต่อไปนะ สู้ทั้งกับตัวเอง และก็ผู้อื่น(แต่สู้กับตัวเองยากส์มากกกกก.......ก) บางครั้งยิ้ม หลายครั้งร้องไห้ ก็สบายๆ เพราะเราเป็นคนสบาย..สบายสไตล์ปุถุชน............ 
    January 30

    ยังไงก็ยังคงต้อง..ทน

    เรื่องราวที่ผ่านมาในชีวิตช่างมากมาย
    คนที่เข้ามาในชีวิต ก็มากมายไม่แพ้กัน
    เราก็เป็นคน
    เค้าก็เป็นคน
    คนที่มีความบาปเหมือนกัน
    แล้วเราก็มีความบาปไม่น้อยไปกว่ากัน
     
    แม้รู้ว่าผิด
    แต่เราเป็นคน
    เรามีความรัก
    เราเจ็บกับการสูญเสีย
    ความสูญเสียที่มาจาก
    การที่เราต้องทำใจออกห่าง
    ด้วยเหตุผลที่ใครก็ไม่สามารถเข้าใจ
    เพราะมันถึงเวลาแล้ว
     
    ไม่ใช่ว่าเราไม่รัก
    แต่...มันมีเหตุผล
    เหตุผลที่เลี่ยงไม่ได้แล้ว
    ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม
    แต่...เพราะเราเป็นคนบาป
    เราจึงเจ็บ
     
    เจ็บ เจ็บ แล้วก็เจ็บ
    ไม่มีใครเจ็บมากไปกว่ากัน
    เจ็บกับเรื่องของตัวเอง
    มีสิ่งเดียวที่ทำได้
    คือ...ทน
    ทนกับทุกสิ่ง
    เพราะความรักนั้นอดทนนาน
    และกระทำคุณให้
     
    เมื่อเรามีท่าทีในใจที่ถูกแล้ว
    ความรักของเราก็ยิ่งใหญ่
     
    ดีใจเหลือเกินที่เราได้เล่าเรื่องพระเจ้าไป
    มันเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดเราสามารถทำให้ได้
    หากคุณแสวงหาแล้วพบว่า
    ชีวิตนี้คุณเกิดมาเพื่ออะไร
    เพราะความรอดนั้น สำคัญกว่าอะไรทั้งปวง
     
    ไม่ว่าคุณจะได้ยินเรื่องพระเจ้าแล้วรู้สึกเช่นไร
    แต่อยากให้คุณรู้ว่า
    เรารักคุณ และอยากให้คุณได้พบ
    เพราะเราพบแล้ว
    เรารู้ว่าดี
    นั่นแหล่ะ
    มันไม่เสียเวลาหรอก กับการแสวงหาในสิ่งที่คุณยังไม่เคยได้รู้
     
    สำหรับคนที่ได้ฟังเรื่องราวของพระเจ้าทุกๆคน
    อยากบอกคุณว่า
    พระเจ้ารักคุณ
    และรอคอยคุณอยู่เสมอ
    คุณก็ไม่ได้รู้จักเรามาตั้งแต่เกิด
    เราก็ไม่ได้รู้จักคุณมาตั้งแต่เกิด
    แน่นอน
    เราไม่ได้รู้จักพระเจ้ามาตั้งแต่เกิดเหมือนกัน
    ถ้าเรารู้จักกันได้
    ทำไมจะรู้จักกับพระเจ้าไม่ได้
    อยู่ที่คุณเท่านั้น ที่อยากรู้จักรึเปล่า???
    January 14

    โดนใจใครบ้างมั้ยจ๊ะ

    ในขณะที่เราคิดถึงคน ๆ นึงตลอดเวลา
    เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้
    และบางครั้ง ก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน

    บางครั้ง การได้ฝันไปคนเดียว มันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
    สิ่งที่เราคิดทั้งหมด มันคือความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
    ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน
    มากกว่าการได้รับรู้ความจริง

    การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...
    เราอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
    และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า...
    ก็ขอให้คิดไว้ว่า ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย

     

    ก็จงชอบต่อไปเถอะ
    การรักใครซักคน ไม่ต้องการความพยายาม
    "การตัดใจ"ต่างหาก ที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
    ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า
    กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า
    อันไหนมันหนักหนากว่ากัน

     
    ยิ้มให้เค้า ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา
    แต่ก็ยังได้รับหัวใจของเราไป...

     

    คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง
    คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว

    คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง...
    คนที่ทำให้คุณหัวเราะ...และร้องไห้ได้มากมาย...


    คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้า
    ก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
    เท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว ไม่ใช่หรือ?

    แค่การได้เห็นคนที่เรารัก
    ได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
    ...นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ

     

    5555 จริงด้วยนะ แต่ไมมันเศร้าจัง






    January 09

    ทำไมคนเราต้องเปลี่ยนแปลง

    บางครั้ง เราเปลี่ยนอะไรง่ายๆ เพราะเห็นว่าอีกสิ่งมันดีกับตัวเอง
    บางครั้ง เราต้องเปลี่ยนเพราะมันไม่มีทางให้เลือก แม้สิ่งนั้นมันเลวร้ายสักแค่ไหนก็ตาม
    บางครั้ง เราเปลี่ยนเพราะไม่พอใจกับสิ่งเดิม ทั้งๆที่มันดีกับตัวเราอยู่แล้ว
    บางครั้ง เราเปลี่ยนเพราะเพื่อใครบางคน
    บางครั้ง เราเปลี่ยนโดยฝืนใจ...ยากจัง...เจ็บปวด...ทรมาน
    แต่....ถึงแม้มันจะยากสักแค่ไหน ไม่ช้าก็เร็ว เราก็จะต้องเปลี่ยน
    ตอนนี้อาจเปลี่ยนได้แต่ตัว เชื่อว่าไม่นาน อาการฝืนใจมันคงหายไป ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหน แต่ตอนนี้ฉันยังไม่พร้อมที่จะเปลี่ยน...ใจ...ของฉัน
     
    พระเจ้าคงรู้ดีว่าฉันเจ็บ
    พระเจ้ารู้ว่าต้องเลือกทางที่ดีให้
    พระเจ้าจะไม่ทอดทิ้ง
    เพื่อพระเจ้า...หลิวจะทำได้ใช่ไหมT^T